Zorgen voor Morgen

‘Zorgen voor morgen’

In de rubriek ‘zorgen voor morgen’ dit keer een gesprek met Ad Wiggemans (83).

‘ Om maar gelijk met de deur in huis te vallen’, zegt Ad, ‘Ik ben in de bloei van mijn slijtage.’ Dat is Ad ten voeten uit.

Ad woont met zijn vrouw Joke sedert 1986 in Oldenzaal en daar maakt hij zich dienstbaar voor iedereen die een beroep op hem doet. Hij is een technicus pur sang. Heeft werktuigbouwkunde en koudetechniek gestudeerd en de zeevaartschool doorlopen.

Hij is geboren tijdens het bombardement van Venlo in 1943. Zijn vader was werkzaam bij de Koninklijke Marechaussee. Dat betekende dat Ad als kind tot zijn zeventiende opgegroeid is op Marechaussee kazernes. ‘Dat heeft me gevormd’ zegt hij.

Toen Ad ging werken voor Urenco in Almelo, ook uraniumverrijking kent geen geheimen voor Ad, vond hij een huis in Oldenzaal aan de Bentheimerstraat. Zijn vader was ook bij de Marechaussee in Oldenzaal actief geweest. ‘

Toen was de cirkel weer rond,’ zegt Ad. Hij kon al vroeg met pensioen. Stilzitten was er niet bij. Hij werd actief als vrijwillig chauffeur bij een woonzorgcentrum, repareerde alles op gebied van elektronica voor mensen uit de wijde omgeving en hij ging na zijn pensioen nog een tijd werken bij groepsvervoer voor mensen met een handicap. ‘Dat was een hele mooie tijd’, zegt hij met voldoening.

Zijn activiteiten zijn eigenlijk te veel om op te noemen. Actief bij het Rode Kruis, chauffeur van oude legervoertuigen, vrijwilliger bij de Army Radio Club (legervoertuigen met radioverbindingen). Hij rijdt mensen naar de dokter. Is actief voor de stichting Brandvijverconcerten. Kortom een heel druk baasje.

En: Ad beheerst nog de techniek van dubbel-klutsen. Een speciale techniek om oude voertuigen te besturen. Daarvoor wordt hij vaak gevraagd. ‘Als je kunt dubbel-klutsen, dan kun je elk probleem oplossen,’ zegt Ad triomfantelijk. Over de toekomst maakt hij zich geen zorgen. ‘Ik kijk elke dag met een grote glimlach vooruit, de zon komt ook voor mij elke dag weer op.’